Aski ilk olarak, bir siirde duymustum. Ne oldugu, ne ise yaradigi, nasil bir sey oldugu hakkinda en ufak bir fikrim yoktu. Siirin sözlerinden anladigim kadariyla hem insani mutlu ediyor, hem de canini acitiyordu.
O yaslarda aski, güzel ve tatli görünen ama tadi eksi olan sekerlemelere benzetmistim. Ask o zamanlarda beynimde somut ve canli bir sey gibi tasfirlenmisti.
Insanin önce kalbini, sonra zihnini ele geciren bir virüs gibiydi ve canliydi.
Yüzündeki tebessüme, gözündeki yasa, ellerindeki titremeye sebep oldugu an ise tamamen somutlasiyordu. Seninle vücut bulan, iki yürek, iki olgu arasinda anlam kazanan essiz bir duygu...
Fakat aski sadece bir duygudan ibaret olarak tanimlarsak da, aska cok büyük bir haksizlik yapmis olmuyor muyuz
Insanin tüm yaradilisini, kaderini, dogumdan ölüme kadar seni etkisi altina alan, ugrunda fedakarliklarla yogruldugun, seni sen yapanin sadece bir duygudan ibaret oldugunu nasil söyleriz
O vakit, aska sadece duygu demek, aska
sirk kosmak olmaz mi
