Hz. Muhammed s.in tilaveti, ögretim faaliyetleri, yasamaya verdigi önem, hifzi tesvik etmesi ve isi ehline vermede Kuran-i Kerim bilenleri öncelemesi ve Hz. Peygamberin tefsir metodu kitabin ele aldigi konulardandir. Bu konularin büyük bir kismi sünnetin tebyin, temsil ve tesri alanlariyla ilgilidir. Konuyu mecrasindan uzaklastirmamak icin isin bu tarafina girmedik ama su tespiti de yapmadan gecemedik Kuran-i Kerimi dosdogru anlamanin iki anahtari vardir. Bunlar; Hz. Muhammed dönemi Arapcasini tüm yönleriyle -söz sanatlari dahil- bilmek, digeri de Resulullahin sünnetine ve Kuranin icerisinde nazil oldugu tarihe tamamiyla vakif olmaktir. Bu iki önemli anahtar Kuran-i Kerimi ehliyetsiz ve kötü niyetli insanlarin elinde oyuncak olmaktan koruyacaktir. Keyf ve ön kabullü yaklasimlardan muhafaza edecektir. Bu nedenle Islam dinini ana kaynaklarindan en kusatici sekliyle ögrenmek gerekir. Bu ögretimde dil bilmek de vardir; tefsir, hadis, fikih, kelam, Islam tarihi, ahlaktasavvuf ögrenmek de vardir. Yapragi bile ögrenmeden orman ve icerigi hakkinda konusmak sihhatli bir yaklasim degildir.
