Her sey bir cümleyle baslamisti; siradanligi nispetinde mistik, masumiyeti nisabinda kiskirtici bir cümleyle Gönlü yas almayanlara, hep genc kalanlara, askin hakkini ona teslim edenleredir bu seslenis.
Kapilip gitmistim bu seslenise; hayir, toyluktan degil, cahillikten hic degil, bir cölün ortasinda susuzluktan serha serha yarilmis kalbimin söz dinlemez delismenliginden belki, belki gün isigindan karanlik dehlizler yontma arzusundan, belki de icimde dört mevsim gümbürdeyen davullarin yankisini anlamli kilma arayisindan...
Oysa, ucurumlarla dolu bir dagin etegindeki granit kaya gölgesinde ufku tarayan ve adeta heykel kesilmis öncü süvarinin dikkatiyle ya da elindeki keskin nesteri nazenin derinin hangi kesitine vuracagini tespite calisan cerrahin titizligiyle bir an durmali, cok derin bir nefes almali, o nefesi gidim gidim disari salarken düsünmeliydim.
