Hep kendime durumumla ilgili sorular soruyordum; hic para kazanmamak, izin alamamak hakkinda, yapacak cok seyimin olmasi hakkinda, yasayacak hicbir yerimin olmayisi hakkinda, isverenimin evinde yasamak zorunda olmam hakkinda. Tüm bunlari yildirici buluyordum. Kendi evim olsun istiyordum, isten sonra eve gitmek ve disari cikmak, her daim isverenin evinde kalmak zorunda olmamak istiyordum. Kendime hep, nasil oluyor da patronumun izni, insana yarasir bir maasi, bir evi olabiliyor da benim olamiyor, diye soruyordum. Neden biz ev iscileri buna sahip olamiyoruz Ve sonra bunu sorgulamaya ve, neden diger isciler sendikalarda örgütleniyor da ev iscileri örgütlenmiyor, diye merak etmeye basladim. Fakat o zamana kadar, herhangi birinin ev iscilerinin sendikasinin oldugu ya da bir hareket ya da buna benzer herhangi bir sey hakkinda konustugunu duymamistim. Creuza Maria Oliveira

Naila Kabeer, Ratna Sudarshan ve Kirsty Milwardin derledigi Kayit Disi Ekonomide Örgütlenen Kadin Isciler, Güney Afrikadan Hindistana, Taylanddan Brezilyaya toplumun en ücra köselerinde yasayan ve calisan kadinlarin mücadele deneyimlerine dayanan bir arastirmalar bütünü. Calismanin kadinlar icin güclendirici yönlerinden bireysel ve kolektif degisim sürecleri arasindaki karsilikli etkilesimine, cinsiyet esitligi mücadelesinden kadin-isci-yurttas olarak temsiliyetin ve taninmanin önemine vurgu yapan bircok aktivist, akademisyen ve örgütcü kadinin aktarimlari aksi iddia edilemez ve ilham verici bir gercegi sunuyor bize Kadin isciler, nerede, hangi kosullarda olurlarsa olsunlar örgütlenebilirler