Sefa Ceran Öztürk
Kücüklügünden beri sözcükleri hep sevdi. Buldugu sözcükleri kendi cümlelerinde kullandi. Dogada olmayi,
gülmeyi, yesilin ve mavinin her tonunu cok sevdi. Önce kendini, sonra da diger insanlari anlamaya calisti,
sorguladi. Her yil yeni günceler tuttu. Yazmayi cok sevdigini fark edince ögrencilerine hikayeler yazdi. Sonra
da oglunu uyuturken ona her gece yeni yeni öyküler, masallar anlatti. En sonunda oglunun ve ögrencilerinin
en sevdigi masallari, öyküleri daha cok cocuk okusun istedi. Iste, elindeki bu kitap da onlardan biri...