Nasrettin Hoca yolda bir leylek bulmus. Almis onu evine götürmüs.
Daha önce hic leylek görmemis. Uzun gagasi ve bacaklarini cok yadirgamis. Tutup bir güzel
kesivermis onlari.
Sonra da yüksekce bir yere koymus. Karsisina gecmis.
Yaptigi isten memnun, seslenmis
Bak simdi kusa benzedin demis.
Dünya klasiklerinin hemen hemen tamamini okudum. Cogunu yarilamadan elimden
birakmak istegine kapildigim cok oldu. Sayfalarca süren betimlemeler, kentlerin anlatimlari,
bir tasa, bir daga sayfalarca yer verilmesi ve sadede bir türlü gelinememesi, ardindan öykünün baslamasi ile uykusuz kalip kitaplari bitirmem nedeni ile ben kitabimda hemen
sadede geldim. Uzun betimlemeleri, anlatimlari kirptim.
Nasrettin Hocanin leylegi kusa benzetmesi gibi ben de kitabimin uzun gagasini ve
bacaklarini keserek karsisina gecip
Bak simdi kusa benzedin, dedim. Bakalim okuyunca siz de bana hak verecek misiniz