Islamiyet sonrasi Türk tasavvuf hayatinin bir devami niteliginde olan Osmanli sufligi hakkinda calismalariyla taninan Hasim Sahin, Dervisler, Fakihler, Gaziler adli kitabinda Türklerin Islam dinini kabul ettikleri dönemden itibaren, suflerin Türk devletleri icerisindeki faaliyetlerine, Türk hakimiyet sahasinda olusan suf ekollere, Türk sufligini etki altinda birakan önemli mutasavviflara, Selcuklu, Anadolu Selcuklu ve beylikler döneminde merkez iktidar ile suf cevre iliskilerine deginiyor.

Osmanli Beyliginin kuruldugu dönemde etkili olan Türkmen gruplarinin muhtemel göc güzergahindaki cografyanin din hareketliligini, suflerin yasantisini, erken yüzyillardan itibaren bu güzergahta faaliyet gösteren mutasavviflarin ve suf ekollerin varligini arastiran Sahin, belki de Osmanli tarihinin bu en kapali döneminin derli toplu bir analizini yapiyor.

Türklerin Islami kabul edip benimsemesinde ticar ve siyas iliskilerin yani sira, Türk gelenegindeki alplik motifi ile Islamdaki eren-evliya inanci gibi Islam diniyle eski Türk dini arasindaki benzerlikler ve Türk toplumu arasinda yayilan Budizmin de etkisi olmustur. Bu etkilesim, Müslüman Türklerin kullandiklari bazi kelimelerde yahut bazi geleneklerinde bariz bir sekilde kendisini göstermektedir.