Goethenin siirindeki Ceza da verse, onlari sakinsa da, Insanca bakmak zorunda insanlara. sözlerinin, nasyonal sosyalist Almanyada bulacagi bir yanki yoktur.

-Ernst Fraenkel

Bir yandan, kendi koydugu yasa ve kurallara uyan, -en azindan kitabina uyduran- norm devleti. Diger yandan, siyasi icaplara göre verdigi keyf kararlarla yöneten ve herhangi bir normla kendini bagli saymayan önlem devleti. Ikili devlet, bu iki sistemin yan yana var oldugu bir rejim. Kismen, belirli bir alanin norm veya önlem devletinin hükmü altinda oldugu bir tür isbölümünden söz edilebilir. Fakat cok zaman birbirlerinin ayagina dolaniyorlar, rekabet ediyorlar; yani ne zaman devletin hangi yüzünün kendini gösterecegi de belli degil. Toplamda kuskusuz belirsizligi artiran, yurttasin geriye kalan güvencelerini de zayiflatan bir düzen - hele, asil kudretin eninde sonunda önlem devletinde oldugu düsünüldügünde...

Ernst Fraenkel, nasyonal sosyalist devletin hukuki karakterini özetle böyle bir cerceve icinde analiz ediyor. Analizin arka planinda, Carl Schmittin siyaset ve hukuk felsefesinin köklü bir elestirisi var. Fraenkel, bu baglamda dogal hukuk kavramina egiliyor; Anglosakson ve Alman hukuk geleneklerinin devlet ve özgürlük anlayisi bakimindan tarih bir mukayesesini de yapiyor.