Ah, Sermet ne kadar hakliydi... Bütün hayat böyle mutlu bir askin yaninda neydi O halde bunu kacirmamak, bunu devam ettirebilmek icin bütün hayat feda olunmaz miydi
Bir gün bu askin öldügünü, yarali, gücenik ve düsman eden derin bir kirginlikla girdaplar actigini görmemek icin... Sonsuza dek, sonsuza dek mutlu olmak icin...
Bu artik ruhlarinda tahammül kuvveti tükenmis askin yarinlarinda ikisi de ayri birer tarafta olmamak icin böyle severken, beraber, dudak dudaga olmaktan baska ne care vardi
