Bugün Che yilda bir kez, bes yilda, on yilda ya da yirmi yilda bir kez anilmiyor. O her yil, her ay, her gün, her yerde, fabrikalarda, okullarda, askeri birliklerde, evlerde aniliyor. Cocuklar ve bu yirmi yil boyunca kim bilir kac kez Pioneerler komünizme feda olsun, Che gibi olacagiz diye ant icen Pioneerler öncüler onu aniyorlar.

Sadece bu olgu, sadece bu düsünce, sadece bu gelenek bile Chenin sürekli ve yüce bir sekilde yani basimizda olmasinin kanitidir. Ve söz konusu olan yalnizca bizim Pioneerlerimiz, bizim cocuklarimiz degildir. Bu yerkürenin tüm cocuklarinin, dünyanin tüm cocuklarinin bu ayni slogani benimseyeceklerini düsünüyorum Pioneerler komünizme feda olsun, Che gibi olacagiz.

Bir devrimci, bir komünist örnegi arandiginda, daha üstün bir sembol, daha iyi bir imaj, daha kesin bir düsünce bulunamaz. Böyle söylüyorum, cünkü buna inaniyorum. Buna her zaman inandim. Bu inanc belki de bugün, 18 Ekim 1967de Savascilarimiz, devrimcilerimiz, militanlarimiz, cocuklarimiz nasil olmalidir diye sordugum ve Che gibi olmalarini istiyoruz, cünkü Che bu yeni insanin, komünist toplumun bu onurlu insaninin canli bir örnegidir. cevabini verdigim andan cok daha derindir.