Yaslar, her vakit ferahlatici degildir. Bunlar gögüste uzun zaman kaynadiktan sonra, nihayet bidayette zorla, sonra da yavas yavas ve daha tatli akiverince, teselli verici ve tedavi edicidirler; sikintinin verdigi istirabi bunlar halleder...
Fakat soguk ve esirgenerek dökülen gözyaslari da vardir; bunlari insanin yüregine hareketsiz ve agir bir yük gibi oturmus bulunan aci, yürekten damla damla sizdirir; bunlar teselli getirmez ve kalbe hafiflik vermezler. Ihtiyac bu türlü gözyaslari ile aglar ve böylelerini dökmeyenler, henüz daha bedbaht sayilmazlar.
