Dogu Akdeniz, Karadeniz, Suriye, Irak, Libya... Türkiyenin son yillarda cetin bir mücadeleye giristigi bu alanlar, jeopolitik olarak önem gösterse de temelde mücadele noktalari olmalarindaki en önemli etkenlerin basinda enerji konusu gelmektedir. Orta Dogu cografyasi ve Hazar Bölgesinin enerji zenginligine, Dogu Akdeniz ve Karadenizde kesfedilen yeni enerji rezervleri de eklendiginde bu mücadele kacinilmaz olmaktadir. Türkiyenin cografi olarak bu bölgelerin merkezinde olmasi hem firsat hem de cok cesitli tehditler anlami tasimaktadir.
Dogu Akdenizde gerceklestirilen arama-tarama ve sondaj faaliyetleri sonucunda bu bölgede cok büyük enerji rezervlerinin bulundugu ortaya cikmistir. Öyle ki Dogu Akdenizdeki gaz rezervi Türkiyenin 70-80 yillik gaz ihtiyacina yanit verebilecek seviyededir. Bu nedenle Dogu Akdeniz artik bölgesel olmaktan cikmis, küresel bir mücadele merkezi haline gelmistir.
Türkiye, gaz arama-tarama calismalarini Karadenizde de sürdürmekte ve son olarak Karadeniz Ereglisi Tuna-1 bölgesinde 320 milyar metreküp Türkiyenin yillik dogal gaz ihtiyaci yaklasik 50-52 milyar metreküp seviyesinde civarinda dogal gaz kesfedildigi devletin en üst makamlari tarafindan aciklanmistir.
Türkiye ve yakin cografyasinda yasanan bu gelismeler, önümüzdeki yillarda da bölgenin mücadele merkezi özelligini koruyacagina isaret etmektedir. Bu düsünce ile enerji güvenligi konusunun son derece önemli oldugu ifade edilebilir. Enerjiye sahip, enerji hatlarini kontrol edebilen, enerji piyasalarinda aktif bir görünüm sergileyebilen Türkiye dilegi ile...