Bu kitabi yazarken amacimiz, dibe vuranlarin dünyasini anlatmak degildi. Amacimiz, kötü ve kötücül olanin, yeralti dünyasinin, postmodern algi icerisinde, nasil bir sanat nesnesi haline dönüstügünü göstermek, bunlarin nasil bir metaforik boyuta tasinabilecegini ispatlamakti. Yeralti dünyasi, o dünyanin yasamsal degerleri, kötüler, suclular, escinseller, alkolikler bizim icin sadece bir aracti. Aslinda biz yeralti algisi ile postmodern bir tavir icerisinde, geleneksel edebiyat anlayisina ve modernizme bir elestiri getirmek istedik. Edebiyat icerisinde geleneksel edebiyat anlayisi, modernist ve seckinci tutum ile kaleme alinmis metinler elbette olmalidir. Fakat bunlarin disindaki algi bicimlerini de tanimak ve degerlendirmek gerekmektedir. Böylesi okuma modelleri icin zaman coktan gelmistir hatta gecmektedir. Yeni okuma bicimlerini tanimak, cözümleme yöntemlerini kullanmak, modern elestiri kuramlarini cekinmeden uygulamak, onlarin Türk edebiyatindaki görünümleri analiz edebilmek, yerlesik ve egemen anlamlandirma bicimlerinin yaninda, ezber bozan farkliliklari da görmek gerekmektedir. Nitekim ana akim edebiyat anlayisinin disinda kalan metinleri geleneksel tahlil yöntemleriyle degerlendirmeye calismak, emek ve zaman kaybinin ötesine gecemeyecektir. Bu nedenle Türk edebiyatinda yeni okuma modellerini benimsemek konusunda takinilan tavir, cesur bir girisimden cok bir ihtiyactir. Bu tutum, bizim bir ekip halinde diger calismalarimiz icin de yol gösterici olacaktir. Unutulmamalidir ki, postmodern algi ve postyapisalci sistem, biz istesek de istemesek de kabul etsek de etmesek de bosluklari kendisi dolduracaktir. Iste bizim söylemek istedigimiz de tam olarak budur