1968 - Ankara Gazi Mahallesi
O gün erkenden kalkip Süveyda ile bulusmak üzere hazirlanmistim. Yeni tras oldugum cildime vazelin sürdüm. Saclarima ise bir limonun suyunu parmaklarim arasinda sikarak cekirdeklerini hizla ayirip dokundurmustum. Bu hareket parlak olmasina ve sekillenmesine yardim ediyordu.
Süveyda ise o gün yesil bir elbise üstüne giymisti. Yagmurlu oldugu icin hava, üstüne pelerin seklinde bir de yagmurluk almisti. Eflatun salkimdan bulutlarin altinda bulustugumuz bugün bizim icin en güzel günlerden biriydi.
Süveyda laf olmasin diye yaninda arkadasi Arzuyu da getirmisti. Bunu bildigim icin ben de arkadasim Mehmeti erkenden uyandirmak üzere evine ugramistim ve yaka paca onu da yanina almistim. Mehmet halen gözlerini ovusturuyordu.
Arzu ise abartili süslenmisti. Ben Süveydaya bakiyordum. Süveyda herkese tek tek gülümsüyordu. O kadar masum ve berrakti ki o gülümsedikce sanki tüm kötülükler bir anda yok oluyordu...