Mimar Sinanin camileri olaganüstü bir bütünsellik icermektedir. Mermeri sanatla, sanati hayatla bulusturur. Büyülenmeye avluda baslarsiniz. Gözlerinizi alamayacaginiz güzelliklere taniklik ederken, tarihin kokusunu en derinlerde hissedersiniz. Mimari üslubunun kendine has olmasi, onu digerlerinden ayiran en mühim husustur. O saskinlik ve hayranlik deminde, kapiya ve pencerelere bakarsaniz, pencerelerle duvarlarin büyüleyici uyumunu, kündekari kapinin kubbelere yükselisini, kudret eliyle serpistirilmis hissini veren cil cil kubbelerin yer yer minarelesip gözü hic rahatsiz etmeden sonsuzluga ulasimina sahit olacaksiniz. Sonra, Yahya Kemalin siirinin icine girer gibi, camiye girin, kürsünün mihrapla, mihrabin minberle, hem birbirinden bu kadar farkli ve bagimsiz, hem birbirine bu kadar yakin, böylesine derin ve huzurlu bir ic iceligin nasil saglandigini düsünün... Kubbelerdeki sadelikle duvarlardaki renk cümbüsünün zit gibi duran karakterlerinde Sinanin ruh halini cözmeye calisin. Imkansiza asik olan deha, her eserinde imkansizi denemis ve gercek hayatta yapamadigini yapip zitlarin estetik uyumunu yakalamistir
Ve minel ask
Unutmayin Sanat, sonsuzun ve askin adidir.