1835te Gogol, kamu hizmetinden kesin olarak emekli oldu. Kariyerinin bu noktasinda, daha sonra iki yilda toplayacagi, cesitli nitelikte bir dizi öykü ve komedi yazdi. Ancak bu öykülerden en dikkat cekici olani Paltodur . Bu, Gogolün pathosunun en yüksek örnegidir ve daha sonra gelistirecegi canli gercekciligin tüm niteliklerini embriyo halinde icerir. Hat sanatinin kendisi icin bir güzel sanat oldugu, kopyalama tutkusu olan bir katip hikayesidir. Asla yeterince sicak degildir; o her zaman titriyor. Hayatindaki en büyük arzusu, hayali; sicak bir paltoya sahip olmaktir. Yillar süren yoksunluktan sonra, hayalini gerceklestirmek ve yeni bir palto almak icin gerekli parayi biriktirir; ama giydigi ilk gün palto ondan calinir. Gogol, 1810da Poltava ilinde dogdu. Büyükbabasi, o zamanlar devlet icinde neredeyse bir devlet olusturan Cossak Cumhuriyeti hükümetinin onurlu bir üyesiydi. Torununu Kazaklarin yasam öyküleriyle, maceralariyla, savaslariyla ve ayrica o ülkenin dolup tastigi ve halkin baslica eglencesini olusturan seytanlarin, hayaletlerin öyküleriyle eglendiren oydu. Gogolün sanatinin temel özelliginin, onun bir hikaye anlaticisi olarak olaganüstü gücü oldugu ise daha sonra görülecekti