Baslangicta hicbir sey bilmiyordunuz, inanirim; sonra süphelendiniz. Simdi her seyi biliyorsunuz ama hala susuyorsunuz. Sartre Gecmiste ve günümüzde cok sayida entelektüel, kökleri hayata bakista yatan nedenlerle cagimizin aci gerceklerine, idamlarina, katliamlarina, soykirimlarina göz yummakta, bunlar karsisinda susmaktadir. Bu suskunlugu ise mantiki argümanlarla izah etmekte, hatta tarih zorunluluklar veya kutsiyet atfettikleri yapi ve kurumlari koruma adina savunmaktadirlar. Sartre da zamaninin bircok emperyalist ve sömürgeci saldirisina cesaretle sesini yükselttigi halde, göz yumulmasi mümkün olmayan kimi olgular karsisinda kismen susmayi tercih etmistir. Nasil olmustur da böyle büyük bir düsünür, Sovyet Rusyadaki toplama kamplari Gulaglar gercegi artik bütün dünyanin gözü önünde yavas yavas ortaya cikmaya basladigi halde susabilmistir Hangi argümanlar onu böyle bir suskunluga sürükleyebilmistir Toplama kamplarinin bir gercek oldugunu bile bile neden buna karsi acikca sesini yükseltmekten imtina etmistir Tüm bu sorular üzerinden Sartre-Camus tartismasini merkezine alan bu kitap, Merleau-Ponty ve Simone de Beauvoirnin bu ikilemdeki konumlanisini tarihsel arka plani ile beraber sunmaktadir.
