Polat Özlüoglundan bireysel hafiza ile toplumsal bellegin kesistigi noktada yankilanan güclü bir ilk roman Kalbin Durdugu Bütün Zamanlar.



Bir kadin Adi Meshur.

Cocuklugu kimsesizlikle, gencligi yasakli yillarla, kadinligi suskunlukla örülmüs bir hayat yasadi. Karanligi, yalnizca meydanlarda degil zihinlerde de derin izler birakan 12 Eylül 1980 darbesi, onu uzun yillar bir gölge gibi takip etti. Ancak sigindigi peruk dükkaninda yalnizligindan siyrilarak hem hayata tutundu hem de görünen görünmeyen, yas ve korkularinin ag tuttugu onca yarasini örttü.



Kalbin Durdugu Bütün Zamanlar yalnizca bir roman degil, yakin tarihin onarilmasi güc travmalarini en sert haliyle belgeleyen edebi bir kayit. Özlüoglu; kirilgan üslubuyla ortak hafizadaki iskencelere, kayiplara, yarim kalmis hayallere ayna tutuyor.



Kac kez durmus ancak direnerek hayata tutunmus tüm kalplere



Bütün hikayeler birbirine benziyordu. Bütün filmler ayni hikayeyi anlatiyordu. Sanki hepsini ayni adamlar yapiyordu. Hepsinin faili ayni kisilerdi. Iskencelerin sekli semaili bile ayniydi. Bütün kötü adamlar birbirine benziyordu. Yasanan acilar da, acilan yaralar da, kirilan, dagilan kemikler de, kanayan dudaklar da ayniydi. Ölüler bile birbirine benziyordu. Kurbanlarin cektigi acilar degismiyordu. Aci yuva yapiyordu iclerine. Kimliksiz, benliksiz, aidiyetsiz bir ortaklik vardi yasananlarda. Kiyamet bu muydu Herkesin birbirinin ayni olmasi miydi Herkesin birbirine benzemesi miydi