Mutlu mu öldü o ihtiyar Bir seylerden, bircok seyden kurtuldugunu, sirtinda bir kambur gibi tasidigini söyledigi düslerinden kurtuldugunu düsünerek gülümsedi mi son nefesinde Karisina sormayi cok isterdim. Fakat Ölürken yaninda degildim. diyormus kadin. Ölürken yaninda biri olmali insanin. Ölürken gözlerine huzurla bakabilecegi biri. Ölürken ellerini tutan biri
Kirpiklerin bombozdu, günes isiginda görünmez olurdu biliyorsun. O tuhaf kalemlerle kirpiklerini kalinlastirir, koyulastirirdin da ancak gözükürlerdi. Basucumda dursan ölürken, ellerimi tutsan ben yine de kirpiklerinin bozarmasina mi dikkat ederdim acaba diye düsündüm nedense Yolun acik olsun. Sana bunu demek isterdim ve senin, ölürken bana bunu söylemeni. Ölümden sonraki yolculuk ne ki Ne kadar uzundur ve kac zaman sürer Nereye varilir Yazilanlar, söylenenler ya tamamen sembolden ibaretse, ya bambaska bir dünyaya uyanacaksak Geri gelip kime hesap sorabiliriz ki Fakat yine de mesut ölmek istiyor insan. Mesut yasamak istedigi gibi. Ama ölürken mesut olma istegi, mesut yasama istegini asiyor yine de. Yahut bana öyle geliyor.