Günümüz Öyküsünde, son dönem öykücülügümüzün dil, anlatim bicimi ve yazinsal tercihleriyle öne cikan, öykücü kimligi belirginlesmis yazarlari odak alinmakla birlikte, öyküye ait sorunlar, yönelimler ve kuramsal yaklasimlar da öne cikiyor; son dönem öykücülügümüzün ana hatlari belirlenmeye calisiliyor. Ele alinan yazarlarin yazis bicimleri, öykü anlayislari, yöntemleri, temalari ve öykücülügümüzdeki yerleri irdelenirken öykücülügümüze kattiklari cesitlilik ve zenginlik ortaya konuyor.
Calismanin en ayirici yönlerinden biri, incelemelerin tekil kitaplar üzerinden degil, yazarlarin tüm külliyatini kapsayacak sekilde bütüncül bir bakisla kaleme alinmis olmasi. Bu da genel bir bakisin, bütünlüklü bir fotografin ortaya cikmasini sagliyor. Tüm yazilarda, tek ölcünün estetik deger oldugu bir elestiri anlayisi benimsenirken edebiyat disi ideolojik ve duygusal yargilardan uzak duruluyor. Böylelikle, ülkemizde yasanan gerceklik nedeniyle hicbir durumda bir araya gelemeyecek imzalar, ayni kitapta bir araya getiriliyor.
Günümüz Öyküsü, sahip oldugu bu niteliklerle edebiyatimizdaki kuramsal boslugu doldurmanin ötesine gecerek benzeri calismalar icin yol gösterici bir kilavuz olma özelligi tasiyor.
