Vadideki Zambak, sevmenin yüksek sesle degil, sabirla ve ice cekilerek yasandigi bir hikayedir. Ask kalpte büyüyen, konusulamayan, dokunulamayan ama her an hissedilen bir siziya dönüsür. Félixin gözünden anlatilan bu bag, masumiyetle fedakarlik arasinda keskin bir cizgide ilerler ve okuru sessiz bir duygusal firtinanin icine ceker. Balzac, bu romaninda askin insani nasil olgunlastirdigini, vazgecmenin bile bir sevgi bicimi olabilecegini gösterir. Vadideki Zambak, sevmenin bazen sahip olmak degil, koruyarak uzak durmak oldugunu hatirlatan, icten ve sarsici bir eserdir